درمان دندان نیش نهفته یکطرفه با کمک سیستم TADs در مدت ۱۷ ماه
درمان دندان نیش نهفته ناشی از وجود دندان اضافه
در این بیمار، دندان نیش بهصورت یکطرفه نهفته بود و امکان رویش طبیعی آن در موقعیت مناسب وجود نداشت. بررسیهای تشخیصی نشان داد که یک دندان اضافه نهفته در مسیر رویش دندان نیش قرار گرفته و مانع حرکت طبیعی آن به سمت قوس دندانی شده است.
پس از بررسی موقعیت دندان نیش، دندان اضافه و فضای موجود در قوس دندانی، طرح درمان با هدف رفع مانع رویشی و هدایت دندان نیش نهفته به موقعیت مناسب تنظیم شد.
علت نهفتگی دندان نیش
در این کیس، وجود دندان اضافه نهفته در مسیر رویش، عامل اصلی اختلال در رویش دندان نیش بود. قرارگرفتن دندان اضافه در این مسیر باعث شده بود دندان نیش نتواند روند طبیعی رویش خود را طی کند.
دندانهای اضافه در بعضی بیماران ممکن است مانع رویش دندانهای دائمی شوند یا مسیر رویش آنها را تغییر دهند. به همین دلیل، تشخیص دقیق محل دندان اضافه و ارتباط آن با دندانهای مجاور، پیش از شروع درمان اهمیت دارد.
مراحل انجام درمان
در مرحله نخست، دندان اضافهای که در مسیر رویش دندان نیش قرار داشت، خارج شد. پس از برداشتن این مانع، برای هدایت کنترلشده دندان نیش نهفته به سمت قوس دندانی از سیستم تکیهگاه موقت ارتودنسی یا TADs استفاده شد.
TAD مخفف عبارت Temporary Anchorage Device و به معنای وسیله تکیهگاهی موقت در درمان ارتودنسی است. این سیستم به متخصص ارتودنسی اجازه میدهد نیروی موردنیاز برای حرکت دندان را با کنترل بیشتری اعمال کند و وابستگی به دندانهای دیگر را کاهش دهد.
در این کیس، پس از خارجکردن دندان اضافه، نیروی ارتودنسی مناسب با کمک سیستم TADs برای هدایت رویشی دندان نیش اعمال شد. جهت و میزان نیرو در طول درمان متناسب با موقعیت دندان و پاسخ آن به حرکت ارتودنسی کنترل شد.
نتیجه درمان پس از ۱۷ ماه
فرایند خارجکردن دندان اضافه و هدایت دندان نیش نهفته به کمک سیستم TADs در مدت ۱۷ ماه انجام شد. در پایان این دوره، دندان نیش از موقعیت نهفته به سمت محل مناسب خود در قوس دندانی هدایت شد.
مدت و نتیجه درمان دندان نیش نهفته در همه بیماران یکسان نیست. عواملی مانند موقعیت و زاویه دندان نهفته، فاصله آن تا قوس دندانی، وضعیت ریشه، میزان فضای موجود، وجود موانع رویشی و پاسخ بافتهای اطراف به درمان میتوانند بر روند درمان اثر بگذارند.
تصاویر این صفحه مربوط به یک نمونه درمان مشخص هستند و نتیجه درمان سایر بیماران ممکن است متفاوت باشد. انتخاب روش مناسب تنها پس از معاینه و بررسی تصاویر رادیوگرافی امکانپذیر است.
Unilateral impacted canine treatment using the TADs system
In this case, the eruption of a unilateral impacted canine was obstructed by an impacted supernumerary tooth located in its eruption path.
After diagnostic evaluation and treatment planning, the supernumerary tooth was removed. The impacted canine was then guided toward its appropriate position in the dental arch using a Temporary Anchorage Device (TADs) system.
The treatment was completed within 17 months. Treatment duration and outcomes may vary depending on the position and angulation of the impacted tooth, available space, root development and individual response to orthodontic treatment.
