ارتودنسی ثابت در تهران؛ درمان نامرتبی دندان‌ها با براکت

ارتودنسی ثابت یکی از روش‌های اصلی برای اصلاح نامرتبی دندان‌ها، بستن فاصله‌های دندانی و بهبود نحوه قرارگرفتن دندان‌های فک بالا و پایین روی یکدیگر است. در این روش، قطعات کوچکی به نام براکت روی دندان‌ها چسبانده می‌شوند و سیم ارتودنسی با واردکردن نیرویی ملایم و کنترل‌شده، دندان‌ها را به‌تدریج به موقعیت برنامه‌ریزی‌شده حرکت می‌دهد.

انتخاب نوع براکت، مدت درمان و مناسب‌بودن ارتودنسی ثابت باید پس از معاینه دندان‌ها، لثه، بایت و ساختارهای فکی مشخص شود. در مطب تخصصی دکتر حمید قاسمی در تهران، طرح درمان هر بیمار بر اساس شرایط اختصاصی دندان‌ها و فک او برنامه‌ریزی می‌شود.

ارتودنسی ثابت در تهران برای اصلاح نامرتبی دندان‌ها

ارتودنسی ثابت چیست؟

ارتودنسی ثابت روشی است که در آن براکت‌ها با چسب مخصوص به سطح دندان متصل می‌شوند و سیم ارتودنسی از داخل آن‌ها عبور می‌کند. این دستگاه تا پایان مرحله فعال درمان روی دندان‌ها باقی می‌ماند و فقط متخصص ارتودنسی می‌تواند آن را تنظیم یا خارج کند.

سیم ارتودنسی با عبور از داخل براکت‌ها، نیروهای حساب‌شده‌ای به دندان‌ها وارد می‌کند. این نیروها باعث ایجاد تغییرات تدریجی در بافت‌های اطراف ریشه شده و امکان حرکت دندان‌ها را در مسیر تعیین‌شده فراهم می‌کنند.

هدف درمان فقط مرتب‌کردن ظاهر دندان‌های جلو نیست. در یک درمان اصولی، نحوه تماس دندان‌های دو فک، فضای موجود، سلامت لثه، وضعیت ریشه‌ها و تناسب نتیجه با چهره بیمار نیز بررسی می‌شود.

اجزای ارتودنسی ثابت

دستگاه ارتودنسی ثابت ممکن است از اجزای مختلفی تشکیل شود:

  • براکت: قطعه کوچکی که روی هر دندان چسبانده می‌شود.
  • سیم ارتودنسی: از داخل براکت‌ها عبور می‌کند و نیروی لازم برای حرکت دندان‌ها را فراهم می‌سازد.
  • کش یا لیگاچور: در بعضی سیستم‌ها برای نگه‌داشتن سیم داخل براکت استفاده می‌شود.
  • بند ارتودنسی: حلقه‌ای فلزی است که در برخی بیماران روی دندان‌های آسیاب قرار می‌گیرد.
  • کش‌های بین‌فکی: در صورت نیاز، برای کمک به اصلاح رابطه دندان‌ها و بایت استفاده می‌شوند.
  • فنر، زنجیر و اجزای کمکی: با توجه به طرح درمان برای بازکردن یا بستن فضا و انجام حرکات مشخص به کار می‌روند.

وجود همه این اجزا برای تمام بیماران ضروری نیست. متخصص ارتودنسی بر اساس نوع ناهنجاری، ابزارهای لازم را انتخاب می‌کند.

ارتودنسی ثابت برای چه مشکلاتی مناسب است؟

ارتودنسی ثابت می‌تواند در درمان بسیاری از ناهنجاری‌های دندانی و بایتی به کار رود، از جمله:

  • نامرتبی و روی‌هم‌قرارگرفتن دندان‌ها
  • کمبود فضا و شلوغی دندانی
  • فاصله بین دندان‌ها
  • چرخش یا زاویه نامناسب بعضی دندان‌ها
  • جلو یا عقب بودن دندان‌های فک بالا و پایین
  • دیپ‌بایت یا پوشش عمودی بیش از اندازه دندان‌ها
  • اپن‌بایت یا نرسیدن بعضی دندان‌های دو فک به یکدیگر
  • کراس‌بایت یا قرارگیری معکوس بعضی دندان‌ها
  • آماده‌سازی دندان‌ها پیش از درمان‌های ترمیمی یا جراحی فک
  • اصلاح موقعیت دندان‌های نهفته یا نیمه‌نهفته در موارد قابل درمان

در ناهنجاری‌های فکی، باید مشخص شود که مشکل بیشتر منشأ دندانی دارد یا اسکلتی است. بعضی ناهنجاری‌های خفیف تا متوسط را می‌توان با روش‌های ارتودنسی اصلاح یا جبران کرد؛ اما موارد شدید ممکن است به درمان ترکیبی نیاز داشته باشند. برای آشنایی بیشتر می‌توانید صفحه ارتودنسی بدون جراحی فک را مطالعه کنید.

چه افرادی کاندید مناسبی برای ارتودنسی ثابت هستند؟

سن به‌تنهایی تعیین نمی‌کند که فرد می‌تواند ارتودنسی ثابت انجام دهد یا خیر. سلامت دندان‌ها، لثه و استخوان نگهدارنده دندان اهمیت بیشتری دارد.

بیمارانی که دندان‌ها و لثه‌های سالمی دارند و می‌توانند بهداشت دهان را در طول درمان به‌خوبی رعایت کنند، معمولاً کاندید مناسب‌تری هستند. در صورت وجود پوسیدگی فعال، جرم زیاد، التهاب یا بیماری لثه، درمان این مشکلات باید پیش از نصب براکت‌ها انجام شود.

در بزرگسالان، وجود روکش، ایمپلنت، دندان ازدست‌رفته یا سابقه بیماری لثه مانع قطعی درمان نیست؛ اما ممکن است طراحی درمان را پیچیده‌تر کند. جزئیات مربوط به این گروه سنی در صفحه ارتودنسی بزرگسالان توضیح داده شده است.

انواع براکت در ارتودنسی ثابت

براکت فلزی

براکت‌های فلزی رایج‌ترین نوع براکت ثابت هستند. این براکت‌ها استحکام مناسبی دارند و امکان کنترل حرکات متنوع دندانی را فراهم می‌کنند. دیده‌شدن بیشتر دستگاه، مهم‌ترین تفاوت ظاهری آن با براکت‌های سرامیکی است.

براکت سرامیکی

براکت‌های سرامیکی به رنگ دندان یا نیمه‌شفاف هستند و کمتر جلب توجه می‌کنند. این گزینه ممکن است برای بعضی بزرگسالان که ظاهر دستگاه در طول درمان برایشان اهمیت دارد مناسب باشد.

براکت سرامیکی برای تمام حرکات و تمام بیماران انتخاب اول نیست. هزینه، مقاومت براکت، اصطکاک و شرایط بایت باید هنگام انتخاب آن بررسی شود.

براکت خودبست یا سلف‌لیگیت

در این سیستم، براکت مکانیزمی برای نگه‌داشتن سیم دارد و معمولاً نیازی به کش‌های کوچک دور براکت نیست. انتخاب براکت خودبست به تشخیص متخصص بستگی دارد و نمی‌توان صرفاً بر اساس نوع براکت، کوتاه‌ترشدن قطعی مدت درمان یا بهترشدن نتیجه را تضمین کرد.

ارتودنسی لینگوال

ارتودنسی لینگوال نیز نوعی درمان ثابت است، اما براکت‌ها در سطح داخلی و پشت دندان‌ها نصب می‌شوند. این روش از روبه‌رو کمتر دیده می‌شود، ولی اجرای آن به شرایط مناسب دندانی و برنامه‌ریزی تخصصی نیاز دارد. اطلاعات بیشتر در صفحه ارتودنسی لینگوال در دسترس است.

تفاوت ارتودنسی ثابت و متحرک چیست؟

مهم‌ترین تفاوت این دو روش، امکان خارج‌کردن دستگاه توسط بیمار است. براکت ثابت تا پایان مرحله فعال درمان روی دندان باقی می‌ماند، اما پلاک متحرک را می‌توان در زمان‌های مشخص از دهان خارج کرد.

ویژگیارتودنسی ثابتارتودنسی متحرک
امکان خارج‌کردن توسط بیمارندارددارد
کنترل حرکات دندانیمناسب برای حرکات متنوع و پیچیدهوابسته به نوع پلاک و ناهنجاری
وابستگی به ساعات استفادهکمترزیاد
رعایت بهداشتنیازمند دقت بیشتر اطراف براکت‌هابا خارج‌کردن پلاک آسان‌تر است
دیده‌شدن دستگاهدر براکت فلزی بیشتر استبسته به نوع پلاک متفاوت است
کاربردناهنجاری‌های خفیف تا پیچیدهموارد انتخاب‌شده و درمان‌های مشخص

هیچ‌کدام از این دو روش برای همه بیماران برتری مطلق ندارند. انتخاب بین آن‌ها باید بر اساس نوع ناهنجاری، سن، وضعیت رشد فک و میزان همکاری بیمار انجام شود. برای مقایسه دقیق‌تر می‌توانید صفحه ارتودنسی متحرک را ببینید.

افرادی که تمایل دارند دستگاه آن‌ها کمتر دیده شود، ممکن است پس از معاینه کاندید ارتودنسی نامرئی یا براکت‌های سرامیکی باشند.

مراحل انجام ارتودنسی ثابت

۱. معاینه و تشخیص

در اولین مرحله، وضعیت دندان‌ها، بایت، لثه‌ها، مفصل فک و تناسب فک‌ها با صورت بررسی می‌شود. سوابق پزشکی و دندانپزشکی بیمار نیز ممکن است بر طرح درمان اثر بگذارد.

۲. تهیه مدارک تشخیصی

با توجه به شرایط بیمار، ممکن است عکس‌های رادیوگرافی، تصاویر داخل و خارج دهان، اسکن دیجیتال یا قالب دندان‌ها تهیه شود. این اطلاعات به اندازه‌گیری دقیق ناهنجاری و طراحی مسیر درمان کمک می‌کنند.

۳. آماده‌سازی دهان و دندان

پیش از نصب براکت‌ها باید پوسیدگی فعال، بیماری لثه و مشکلات ضروری دندانپزشکی کنترل شوند. در بعضی بیماران نیز بر اساس کمبود فضا و اهداف درمان، درباره کشیدن یا نکشیدن دندان تصمیم‌گیری می‌شود.

کشیدن دندان در ارتودنسی برای همه لازم نیست و تصمیم درباره آن فقط پس از بررسی کامل قابل انجام است.

۴. نصب براکت‌ها

سطح دندان‌ها تمیز و آماده می‌شود و براکت‌ها با چسب مخصوص در محل برنامه‌ریزی‌شده قرار می‌گیرند. سپس سیم اولیه از داخل براکت‌ها عبور داده می‌شود.

۵. جلسات تنظیم و پیگیری

در مراجعات منظم، حرکت دندان‌ها و وضعیت براکت‌ها بررسی می‌شود. متخصص ممکن است سیم، کش یا سایر اجزای دستگاه را متناسب با مرحله درمان تغییر دهد.

فاصله جلسات برای همه بیماران یکسان نیست و بر اساس نوع دستگاه، مرحله درمان و شرایط دندان‌ها تعیین می‌شود.

۶. برداشتن دستگاه و استفاده از ریتینر

پس از رسیدن دندان‌ها به موقعیت موردنظر و ایجاد تماس مناسب بین دو فک، براکت‌ها برداشته می‌شوند. سپس برای کاهش احتمال بازگشت دندان‌ها، نگهدارنده یا ریتینر تجویز خواهد شد.

مدت درمان ارتودنسی ثابت چقدر است؟

مدت درمان به عوامل متعددی بستگی دارد:

  • شدت نامرتبی دندان‌ها
  • نوع مشکل بایت
  • سن و شرایط بافت‌های نگهدارنده دندان
  • نیاز یا عدم نیاز به کشیدن دندان
  • وجود دندان نهفته
  • نوع حرکات موردنیاز
  • سلامت لثه و استخوان
  • حضور منظم در جلسات
  • استفاده صحیح از کش‌های بین‌فکی
  • شکستن مکرر براکت‌ها
  • پاسخ زیستی بدن به حرکت دندان

در بسیاری از بیماران، درمان ممکن است حدود ۱۲ تا ۲۴ ماه یا بیشتر طول بکشد؛ اما این بازه یک تخمین عمومی است و نباید به‌عنوان مدت قطعی در نظر گرفته شود. زمان تقریبی هر بیمار پس از معاینه و بررسی مدارک تشخیصی اعلام می‌شود.

آیا ارتودنسی ثابت درد دارد؟

نصب براکت‌ها معمولاً با تراش دندان یا جراحی همراه نیست. ممکن است طی چند روز اول پس از نصب دستگاه یا تنظیم سیم‌ها، دندان‌ها هنگام جویدن حساس شوند. تماس براکت با لب و گونه نیز ممکن است در ابتدای درمان باعث تحریک موقت مخاط دهان شود.

مصرف غذاهای نرم، استفاده از موم ارتودنسی در محل‌های تحریک‌کننده و رعایت توصیه‌های متخصص معمولاً به کنترل این ناراحتی کمک می‌کند. اگر درد شدید، طولانی یا غیرعادی باشد، باید با مطب تماس گرفته شود.

مراقبت و بهداشت دهان در طول درمان

براکت و سیم فضاهای بیشتری برای باقی‌ماندن مواد غذایی و پلاک میکروبی ایجاد می‌کنند. رعایت‌نکردن بهداشت می‌تواند باعث التهاب لثه، پوسیدگی و ایجاد لکه‌های سفید روی مینای دندان شود.

مراقبت‌های اصلی عبارت‌اند از:

  • مسواک‌زدن دقیق دندان‌ها و اطراف براکت‌ها
  • استفاده از مسواک بین‌دندانی برای تمیزکردن زیر سیم
  • استفاده از نخ دندان مخصوص یا ابزار توصیه‌شده
  • استفاده از خمیردندان حاوی فلوراید
  • محدودکردن خوراکی‌ها و نوشیدنی‌های شیرین
  • ادامه معاینات دوره‌ای دندانپزشکی
  • مراجعه منظم برای تنظیم دستگاه
  • اعلام سریع شکستگی براکت یا شل‌شدن سیم

ثابت‌بودن دستگاه به معنی بی‌نیازی از همکاری بیمار نیست. رعایت بهداشت، مراقبت از براکت‌ها و استفاده منظم از کش‌های تجویزشده نقش مهمی در نتیجه و مدت درمان دارد.

در زمان ارتودنسی ثابت چه غذاهایی نباید بخوریم؟

خوراکی‌های بسیار سفت یا چسبنده می‌توانند باعث شکستن براکت، خم‌شدن سیم یا طولانی‌ترشدن درمان شوند. بهتر است از گاززدن مستقیم مواد غذایی سفت خودداری شود.

مواردی که باید با احتیاط مصرف شوند عبارت‌اند از:

  • یخ
  • ته‌دیگ بسیار سفت
  • آب‌نبات و شکلات چسبنده
  • آدامس
  • مغزهای سفت
  • ذرت بو داده
  • هویج و سیب کامل
  • نان‌های بسیار خشک
  • گاززدن مستقیم بلال

میوه و سبزیجات سفت را می‌توان به قطعات کوچک‌تر تقسیم و با دندان‌های عقب جوید. مصرف زیاد مواد شیرین و نوشیدنی‌های قندی نیز احتمال پوسیدگی اطراف براکت‌ها را افزایش می‌دهد.

اگر براکت جدا شود یا سیم بیرون بزند چه کنیم؟

جداشدن براکت یا بیرون‌زدن سیم معمولاً وضعیت خطرناکی نیست، اما باید در اولین فرصت به مطب اطلاع داده شود. دستگاه آسیب‌دیده ممکن است عملکرد صحیحی نداشته باشد و در صورت تأخیر در تعمیر، زمان درمان افزایش پیدا کند.

تا زمان مراجعه می‌توان در صورت امکان از موم ارتودنسی برای پوشاندن قسمت تحریک‌کننده استفاده کرد. نباید سیم یا اجزای دستگاه بدون هماهنگی با متخصص کشیده، خم یا جدا شوند.

اگر آسیب دستگاه با درد شدید، زخم قابل‌توجه، خونریزی یا مشکل در بلع و تنفس همراه باشد، ارزیابی فوری لازم است.

عوارض و محدودیت‌های احتمالی ارتودنسی ثابت

ارتودنسی ثابت در صورت تشخیص صحیح و پیگیری مناسب، درمانی کنترل‌شده است؛ اما مانند هر مداخله درمانی می‌تواند محدودیت‌ها و عوارض احتمالی داشته باشد:

  • درد یا حساسیت موقت دندان‌ها
  • تحریک لب و گونه
  • التهاب لثه در صورت تجمع پلاک
  • ایجاد لکه سفید یا پوسیدگی در صورت بهداشت نامناسب
  • کوتاه‌شدن محدود ریشه بعضی دندان‌ها
  • شکستن براکت یا خم‌شدن سیم
  • طولانی‌شدن درمان در صورت غیبت از جلسات
  • بازگشت بخشی از نامرتبی در صورت استفاده‌نکردن از ریتینر

میزان خطر برای همه یکسان نیست. وضعیت ریشه‌ها، سلامت لثه، سابقه ضربه به دندان، بیماری‌های زمینه‌ای و میزان همکاری بیمار باید قبل و حین درمان بررسی شود.

نقش ریتینر بعد از برداشتن براکت‌ها

با پایان درمان فعال، بافت‌های اطراف دندان برای تثبیت کامل به زمان نیاز دارند. همچنین دندان‌ها در طول زندگی می‌توانند تحت تأثیر رشد، فشار عضلات و تغییرات طبیعی بدن جابه‌جا شوند.

به همین دلیل، پس از برداشتن براکت‌ها معمولاً نگهدارنده ثابت، متحرک یا ترکیبی از هر دو تجویز می‌شود. نوع ریتینر و مدت استفاده از آن بر اساس وضعیت بیمار مشخص خواهد شد.

نتیجه ارتودنسی صرفاً به نوع براکت وابسته نیست؛ استفاده صحیح از ریتینر بخش مهمی از حفظ نتیجه درمان است.

ارتودنسی ثابت برای کودکان و نوجوانان

درمان ثابت معمولاً زمانی آغاز می‌شود که دندان‌های موردنیاز برای اجرای طرح درمان رویش پیدا کرده باشند. بااین‌حال، بعضی مشکلات فکی یا دندانی باید پیش از تکمیل رویش دندان‌های دائمی تشخیص داده شوند.

معاینه زودهنگام الزاماً به معنی نصب فوری براکت نیست. گاهی متخصص فقط رشد و رویش دندان‌ها را پیگیری می‌کند و درمان را در زمان مناسب آغاز خواهد کرد. توضیحات کامل‌تر در صفحه ارتودنسی کودکان ارائه شده است.

در برخی کودکان، مشکل اصلی مربوط به رشد فک است و ممکن است ابتدا از دستگاه‌های دیگری استفاده شود. برای آشنایی با این درمان‌ها می‌توانید صفحه ارتودنسی فانکشنال را مطالعه کنید.

هزینه ارتودنسی ثابت چگونه تعیین می‌شود؟

هزینه نهایی ارتودنسی ثابت بدون معاینه قابل تعیین نیست. عوامل زیر می‌توانند بر هزینه درمان اثر بگذارند:

  • درمان یک فک یا هر دو فک
  • شدت نامرتبی و مشکل بایت
  • نوع براکت انتخاب‌شده
  • طول و پیچیدگی درمان
  • نیاز به ابزارهای کمکی
  • وجود دندان نهفته
  • نیاز به درمان ترکیبی
  • تعداد مراحل درمان
  • خدمات و پیگیری‌های پیش‌بینی‌شده در طرح درمان

قیمت کمتر لزوماً به معنی انتخاب مناسب‌تر نیست. تخصص درمانگر، تشخیص صحیح، کیفیت پیگیری و کامل‌بودن خدمات در هزینه و نتیجه درمان اهمیت دارند. برای مشاهده توضیحات و مبالغ به‌روز به صفحه هزینه ارتودنسی مراجعه کنید.

چرا طرح درمان باید شخصی‌سازی شود؟

ممکن است دو بیمار ظاهر نسبتاً مشابهی از نامرتبی دندان‌ها داشته باشند، اما وضعیت ریشه‌ها، استخوان، نیمرخ صورت، رابطه فک‌ها و مشکل بایت آن‌ها متفاوت باشد. به همین دلیل، انتخاب براکت یا تصمیم درباره کشیدن دندان نباید صرفاً با مشاهده چند عکس انجام شود.

درمان اصولی باید بر پایه معاینه، مدارک تشخیصی و اهداف واقع‌بینانه بیمار طراحی شود. در بعضی ناهنجاری‌های پیچیده نیز ممکن است از تکنیک‌های تخصصی مانند ارتودنسی به روش MEAW یا درمان‌های ترکیبی استفاده شود.

نمونه درمان‌های ارتودنسی ثابت

مشاهده نمونه‌های واقعی می‌تواند به درک بهتر روند درمان کمک کند، اما نتیجه هیچ بیماری را نمی‌توان دقیقاً به بیمار دیگری تعمیم داد. شدت ناهنجاری، وضعیت فک‌ها، سلامت دندان‌ها و میزان همکاری افراد متفاوت است.

برای مشاهده موارد درمان‌شده می‌توانید به بخش نمونه درمان‌های ارتودنسی مراجعه کنید.

سؤالات متداول درباره ارتودنسی ثابت

آیا برای ارتودنسی ثابت همیشه باید دندان کشیده شود؟

خیر. کشیدن دندان فقط در بعضی طرح‌های درمانی و بر اساس میزان کمبود فضا، موقعیت دندان‌ها، وضعیت بایت و تناسب صورت انجام می‌شود. بسیاری از بیماران بدون کشیدن دندان درمان می‌شوند.

آیا ارتودنسی ثابت باعث آسیب به دندان می‌شود؟

حرکت کنترل‌شده دندان‌ها به‌خودی‌خود به معنی آسیب به دندان نیست. مهم‌ترین خطر قابل پیشگیری، تجمع پلاک اطراف براکت‌هاست که می‌تواند باعث پوسیدگی، لکه سفید یا التهاب لثه شود. رعایت دقیق بهداشت برای کاهش این خطر ضروری است.

آیا می‌توان فقط یک فک را ارتودنسی کرد؟

در بعضی شرایط امکان درمان یک فک وجود دارد، اما تصمیم باید با بررسی رابطه دندان‌های هر دو فک گرفته شود. مرتب‌کردن یک فک بدون توجه به بایت ممکن است تماس دندان‌ها را نامناسب کند.

آیا براکت سرامیکی نتیجه بهتری از براکت فلزی دارد؟

براکت سرامیکی بیشتر یک انتخاب زیبایی است و کمتر دیده می‌شود. نتیجه درمان به تشخیص، طراحی درمان، کنترل حرکات دندانی و همکاری بیمار وابسته است و نمی‌توان براکت سرامیکی را برای همه بهتر دانست.

جلسات تنظیم ارتودنسی هر چند وقت یک‌بار انجام می‌شود؟

فاصله جلسات بر اساس نوع سیم، مرحله درمان و وضعیت بیمار مشخص می‌شود. متخصص در شروع درمان برنامه تقریبی مراجعات را اعلام می‌کند.

آیا بعد از ارتودنسی ثابت دندان‌ها دوباره نامرتب می‌شوند؟

دندان‌ها پس از درمان قابلیت جابه‌جایی دارند. استفاده از ریتینر مطابق دستور متخصص، احتمال بازگشت نامرتبی را کاهش می‌دهد.

آیا ارتودنسی ثابت برای بزرگسالان امکان‌پذیر است؟

بله. اگر سلامت لثه و استخوان نگهدارنده دندان مناسب باشد، بسیاری از بزرگسالان می‌توانند درمان ثابت انجام دهند. سن به‌تنهایی مانع درمان نیست.

ارتودنسی ثابت در تهران

افرادی که برای انجام ارتودنسی ثابت در تهران مراجعه می‌کنند، بهتر است پیش از انتخاب نوع براکت، ابتدا از نظر وضعیت دندان‌ها، سلامت لثه، نوع ناهنجاری و رابطه فک‌ها بررسی شوند. انتخاب میان براکت فلزی، سرامیکی یا سایر سیستم‌های ثابت فقط بر اساس ظاهر دستگاه انجام نمی‌شود و شرایط بایت و حرکات موردنیاز دندان‌ها نیز در تصمیم‌گیری مؤثر است.

در مطب تخصصی دکتر حمید قاسمی، واقع در خیابان شریعتی تهران، پس از معاینه و بررسی مدارک تشخیصی، مناسب‌بودن ارتودنسی ثابت، نوع دستگاه و مدت تقریبی درمان مشخص می‌شود. برای مشاهده آدرس، راه‌های ارتباطی و سایر خدمات می‌توانید صفحه متخصص ارتودنسی در تهران را مشاهده کنید.

دریافت نوبت برای بررسی ارتودنسی ثابت

انتخاب میان براکت فلزی، سرامیکی، روش‌های نامرئی یا سایر تکنیک‌های ارتودنسی باید پس از بررسی دقیق وضعیت دندان‌ها و فک انجام شود.

دکتر حمید قاسمی، متخصص ارتودنسی و دارای فلوشیپ جراحی ارتوگناتیک، پس از معاینه و بررسی مدارک تشخیصی، روش مناسب و مدت تقریبی درمان را مشخص می‌کند.

برای مشاهده اطلاعات مطب و مسیر مراجعه، صفحه متخصص ارتودنسی در تهران را ببینید یا از طریق صفحه نوبت‌دهی آنلاین برای بررسی تخصصی اقدام کنید.